Connect with us

Zdrowie

Stulejka – czym jest i na czym polega jej leczenie?

Sprawdź, jak objawia się ta przypadłosć.

Karolina Baworowska

Opublikowany

w dniu

Potrzebujesz 4 min. aby przeczytać ten wpis

Stulejka może stać się źródłem bólu oraz dyskomfortu. Nieleczona doprowadza także do rozwoju groźnych infekcji. Dolegliwość ta może pojawić się u niemowląt, małych chłopców, ale także dorosłych mężczyzn. Dowiedz się, czym jest to schorzenie i jak je leczyć.

Stulejka – co to dokładnie jest?

Stulejka jest to niewielka wada anatomiczna dotykająca chłopców i mężczyzn. Opiera się ona na zwężeniu otworu napletka, co doprowadza do niemożności odsłonięcia żołędzi penisa czy też znacznie utrudnia jego odsłonięcie. Stulejka nie jest niebezpieczną dolegliwością dla Twojego dziecka, aczkolwiek nieleczona może prowadzić do pewnych konsekwencji. Można ją podzielić na stulejkę wrodzoną i nabytą. Stulejka wrodzona jest to stan fizjologiczny dotykający nowo narodzone dzieci, zazwyczaj znika samoistnie do 3. roku życia. Jeśli jednak tak się nie stanie, wówczas niezbędne jest jej usunięcie chirurgiczne. Stulejka nabyta może pojawić się u dojrzałych mężczyzn i jest wynikiem różnych czynników.

Objawy stulejki

Jak wygląda stulejka? To schorzenie dosyć łatwe w diagnostyce. Objawia się tym, że napletka nie możesz zsunąć z żołędzi, wtedy jest to tak zwana stulejka całkowita. W przypadku kiedy napletek możesz zsunąć, ale tylko do rowka zażołędziowego, wtedy mówi się o tak zwanej stulejce częściowej. W obu rodzajach stulejki próby zsunięcia napletka powodują znaczny dyskomfort i dolegliwości bólowe. Osoby dorosłe doświadczają także bólu w trakcie stosunków płciowych. Oprócz tego stulejka niekiedy uniemożliwia, czy też znacznie utrudnia utrzymanie higieny miejsc intymnych, przez co zwiększa się prawdopodobieństwo powstania infekcji. Ponadto, bakterie niekiedy atakują pozostałe narządy, doprowadzając tym samym do zakażeń układu moczowego, uszkodzeń nerek czy nawet niepłodności. Jeśli więc zauważysz u siebie czy u swojego dziecka stulejkę, nie bagatelizuj tego schorzenia.

Fot. RFBSIP/Adobe Stock

Jakie są przyczyny stulejki?

U małych chłopców zauważalny jest długi ryjkowaty napletek, który przeważnie jest odprowadzalny, aczkolwiek niezbędne jest przestrzeganie zasad higieny opierających się na odprowadzaniu napletka, oczyszczeniu żołędzi penisa i pozbyciu się mastki z rowka zażołędnego. W przypadku braku higieny istnieje ryzyko rozwoju stanów zapalnych napletka, co prowadzi do obkurczenia się jego otworu. Pod napletkiem może gromadzić się mastka produkowana w rowku zażołędnym oraz może zalegać mocz. Stulejka u dorosłego może wynikać z braku higieny – powstają przez to przewlekłe stany zapalne napletka, które w procesie gojenia bliznowacieją i powodują problemy z napletkiem. Stulejka staje się problematyczna podczas stosunków płciowych, utrudnia także samą ejakulację. Jeśli leczenie chirurgiczne nie zostanie przez dłuższy czas podjęte, wówczas może się przyczynić do powstania zmian nowotworowych w obszarze penisa.

Stulejka – leczenie

U małego dziecka mającego to schorzenie nigdy na siłę nie odciągaj napletka, gdyż prowadzi to do jego naruszenia. Niewielkie uszkodzenia napletka podczas procesu gojenia będą go dodatkowo zwężały. U dzieci ze stulejką zaleca się przede wszystkim zadbanie o higienę, niekiedy lekarz zaleca miejscową aplikację maści sterydowej. U starszych dzieci oraz dorosłych mężczyzn niezbędne jest leczenie chirurgiczne. Operacje stulejki przeprowadza się dopiero po wyleczeniu stanu zapalnego i usunięciu zakażenia napletka. Zabieg wykonuje urolog, który usuwa zwężoną część napletka i formuje go, aby był szerszy. Niekiedy możliwa jest plastyka napletka czy obrzezanie częściowe. Po operacji stulejki niezbędna jest częsta opieka nad gojącą się raną, aby uniknąć rozwoju infekcji czy zakażenia. Prącie można spłukiwać rumiankiem czy przegotowaną wodą po opróżnieniu pęcherza. W niektórych przypadkach zdarza się, iż poszerzanie napletka jest nieskuteczne albo też zwęża się on przez blizny. Wtedy trzeba wykonać jeszcze jeden zabieg. Opatrunki należy wymieniać po upływie 24 godzin. Przez pierwsze tygodnie po operacji należy nosić opatrunek, natomiast prącie musi być utrzymywane do góry. W ten sposób członek szybciej się zagoi i zejdzie z niego obrzęk. Podczas okresu rekonwalescencji lekarz zaleca najczęściej aplikowanie maści uśmierzających dolegliwości bólowe. Po zabiegu przez okres około 30 dni należy powstrzymać się od stosunków płciowych.

Zdjęcie główne: Khunatorn/Adobe Stock

Absolwentka filologii angielskiej i copywriterka z wieloletnim doświadczeniem, która kocha podróże, koty oraz życie poza miastem. Ponadto gra na wielu instrumentach - pełni funkcję basistki, organistki oraz flecistki w różnych projektach muzycznych.

Kliknij by skomentować

Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zdrowie

Męczy Cię katar? Sięgnij po domowe sposoby

Jak poradzić sobie z katarem za pomocą domowych sposobów? Sprawdź, co możesz zrobić we własnym zakresie.

Avatar

Opublikowany

w dniu

Katar potrafi uprzykrzyć życie, szczególnie jesienią i zimą. Zazwyczaj pojawia się w najmniej oczekiwanym momencie, dlatego warto znać domowe sposoby na jego zniwelowanie. Sprawdź, co możesz zrobić, by cieszyć się bezproblemowym oddychaniem. 

Skąd bierze się katar?

W nosie znajduje się błona śluzowa, która nie tylko nawilża wdychane przez nas powietrze, ale i stanowi barierę ochronną przed wirusami, bakteriami oraz różnego rodzaju zanieczyszczeniami. Kiedy chorujemy, układ odpornościowy przestaje właściwie pracować, a co za tym idzie – nasz organizm jest bardziej podatny na ataki. Wówczas dochodzi do infekcji, którą organizm usiłuje zwalczyć przez nadmierną produkcję śluzu, czyli właśnie za pomocą kataru.

Oczywiście do nieżytu dochodzi także ze względu na alergie oraz poważniejsze choroby, np. zapalenie zatok, jednak w tym artykule skupiamy się na wariancie wirusowym, charakterystycznym dla przeziębienia. Jak więc poradzić sobie z katarem za pomocą domowych sposobów?

Inhalacje z olejków eterycznych 

Aromaterapia od dawien dawna stanowi świetny sposób na łagodzenie kataru. Udrażnia bowiem drogi oddechowe, przynosi ulgę i osłabia bakterie oraz wirusy. W tym celu stosuje się intensywne olejki eteryczne o charakterze bakteriobójczym, czyli eukaliptusowe, miętowe czy sosnowe.

Przeprowadzenie domowej inhalacji jest bardzo proste. Wystarczy do miski z wrzącą wodą wlać kilka kropli oleju, nachylić się nad naczyniem, przykryć głowę ręcznikiem i głęboko oddychać przez około 10 minut.

Irygacja nosa 

To metoda, która gwarantuje natychmiastowe efekty. Polega na wypłukaniu z nosa i zatok tkwiącej tam wydzieliny, która utrudnia oddychanie, a także wszelkiego rodzaju alergenów czy wirusów osłabiających organizm. 

Na szczęście z domową irygacją poradzi sobie każdy. Potrzebna będzie jedynie sól fizjologiczna o stężeniu 0,9% (dostępna w każdej aptece) oraz gruszka do nosa, strzykawka lekarska lub naczynie z lejkowatym ujściem. Następnie musisz przechylić głowę i wlać do lewej dziurki płyn w taki sposób, aby wyleciał on prawą dziurką, po czym powtórzyć proces w drugą stronę. W międzyczasie należy oddychać przez usta. Później wystarczy dobrze wydmuchać nos.

Zioła i przyprawy

Być może nie zdajesz sobie sprawy z tego, że ogromna ilość używanych na co dzień przypraw, ziół czy składników do gotowania może pomóc w walce z katarem. W jaki sposób?

  • Papryczki chili świetnie radzą sobie z usuwaniem nadmiaru wydzieliny ze względu na zawartość kapsaicyny, dlatego wprowadź je do diety.
  • Wdychanie zapachu startego korzenia chrzanu rozrzedza śluz, więc jeśli masz taką możliwość, rób to przynajmniej raz dziennie.
  • Pij dużo wody w celu zachowania odpowiedniego nawilżenia śluzówki.
  • Dodawaj do herbaty dużo miodu, który hamuje rozwój choroby, a także cytrynę.
  • W posiłkach nie zapominaj o imbirze i czosnku – dzięki nim przywrócisz drożność kanałów nosowych. 

Jednocześnie miej na uwadze, że czasami domowe sposoby na walkę z katarem mogą nie wystarczyć. Jeśli zauważysz na chusteczce krew lub Twoja wydzielina jest gęsta i zielona, udaj się do lekarza, który wykona dokładne badania.

Zdj. główne: Brittany Colette/unsplash.com

Kontynuuj czytanie

Zdrowie

Piwo – co warto o nim wiedzieć?

Piwo to od wieków jeden z ulubionych napojów alkoholowych. Oto fakty, które warto o nim wiedzieć!

Kamil Michaluk

Opublikowany

w dniu

Napój alkoholowy, który był poprzednikiem piwa, pojawił się w dziejach człowieka znacznie wcześniej niż koło, pismo klinowe czy alfabet. Obecnie piwo jest najchętniej spożywanym alkoholem, wiele osób, zwłaszcza mężczyzn, pasjonuje się jego smakiem, interesuje sposobem wytwarzania, a niekiedy marzy o tym, żeby uwarzyć własne. Co powinniśmy o nim wiedzieć?

Piwo w historii

Okazuje się, że napój alkoholowy ze sfermentowanego zboża pito już w czasach neolitu, gdy człowiek zaczął prowadzić osiadły tryb życia. Przypuszcza się jednak, że już w czasach paleolitu mogło dochodzić do spożywania takiego trunku. 

Jakie było pierwsze piwo?

Niewiele wiemy o absolutnych początkach. W Sumerze ok. 3500 lat p.n.e. przyrządzano je prawdopodobnie w ten sposób, że chleb orkiszowy zalewano wodą w glinianych naczyniach. Taki napój był oczywiście mętny. Z czasem wyrabiano większą liczbę różnych rodzajów piw – w tym ciemne i czerwone. W starożytnej Mezopotamii i Egipcie piwo miało znacznie gęstszą konsystencję niż współczesny trunek, zawierało też stosunkowo niedużą ilość alkoholu. Z tego powodu stanowiło ważny element diety. 

Piwo w Polsce

Prawdziwy renesans piwa wiązał się z działalnością klasztorów, które warzyły ciemny i gęsty trunek – niezbyt mocny i doskonale nadający się do tego, żeby uzupełnić dietę. W XII–XIII w. coraz popularniejsze były browary dworskie i miejskie. Piwo miało być tak ważne w jadłospisie Piastów, że książę Leszek Biały odmówił w XIII w. udziału w krucjacie, argumentując to tym, że w Palestynie nie ma piwa, więc nie da się tam żyć. 

Jakie cechy musi mieć piwo?

Piwo definiowane jest jako napój powstały poprzez fermentację brzeczki alkoholowej dzięki działaniu drożdży. Najbardziej istotne i charakterystyczne dla powstawania piwa są proces fermentacji i wykorzystanie drożdży. Jakie są jego podstawowe składniki? 

  • Woda – stanowi nawet 90% składu piwa. Jej jakość przekłada się na walory trunku, takie jak choćby harmonijny smak. Od parametrów wykorzystanej wody zależy też to, w jakim stopniu będziemy czuli charakterystyczną goryczkę;
  • słód – ziarna zbóż, które kiełkują i zostają suszone lub w inny sposób przygotowane, nadają piwu smak i decydują o jego barwie. Od zastosowanego słodu zależą też ilość cukru i alkoholu;
  • drożdże – wykorzystuje się drożdże górnej i dolnej fermentacji. Dzięki nim trunek jest nasycany alkoholem i one wpływają na rodzaj piwa;
  • chmiel – przyprawia się nim piwo dla nadania mu goryczki i rozmaitych walorów smakowych.

Czy piwo robi się z chmielu?

Popularne przekonanie, że piwo warzy się z chmielu, w rzeczywistości nie jest prawdziwe. To jedynie dodatek, który ma jednak ogromne znaczenie dla smaku i aromatu otrzymanego trunku. 

Ile procent alkoholu może mieć piwo?

Przeciętnie jest to ok. 5% zawartości alkoholu. Poniżej 0,5% mają piwa bezalkoholowe. Jaka jest górna granica? Szkockie piwo Snake Venom ma 67,5%.

Rodzaje piw ze względu na typ fermentacji

Piwa dolnej fermentacji

Fermentują długo, w temperaturze od 8 do 12 stopni Celsjusza. Zaliczamy do nich m.in.:

  • lager klasyczny,
  • koźlak,
  • pilzner,
  • piwo marcowe.

Piwa górnej fermentacji

Fermentują w temperaturze, która jest wyraźnie wyższa. Wynosi od 16 do 30 stopni Celsjusza. Do tego rodzaju piw można zaliczyć:

  • piwo pszeniczne,
  • ale,
  • porter,
  • stout.

Piwa fermentacji spontanicznej

Fermentacja przebiega dzięki dzikim drożdżom i bakteriom. Przykładem takiego trunku będzie np. lambic. 

Najdroższe piwa świata 

Ile powinno kosztować piwo? Każdy jest w stanie wydać na ten trunek inną sumę, ale istnieją osoby, które są w stanie bardzo go docenić. Nail Brewing’s Antarctic Nail Ale to piwo, które zostało uwarzone na wodzie pochodzącej z Antarktydy. Stworzyli je członkowie organizacji walczącej o ratowanie wielorybów – dochód ze sprzedaży 30 butelek tego niespotykanego trunku przeznaczono na ten właśnie cel. Ile trzeba było zapłacić za butelkę 0,5 l? Ceny wahały się od 800 do 1815 dolarów.

Zdjęcie główne: Sonja Maric/pexels.com

Kontynuuj czytanie

Zdrowie

Środki zmniejszające ryzyko zakażenia COVID-19

Koronawirus po raz kolejny nabiera mocy, liczba zachorowań rośnie i idzie w tysiące dziennie. To sygnał, że czas na nowo przykładać większą wagę do tego, jak zabezpieczamy się przed chorobą. Zobacz, jakie środki mają wpływ na zmniejszenie ryzyka zachorowania na COVID-19.

Aleksandra Nowak

Opublikowany

w dniu

Czwarta fala koronawirusa nabiera prędkości i z coraz większą mocą uderza w nasze zdrowie oraz służby medyczne. Z każdą mutacją wirus SASR-COV-2 staje się coraz bardziej niebezpieczny i zaraźliwy, dlatego pomimo przyzwyczajenia do sytuacji pandemicznej i sporego już znieczulenia na wiele jej aspektów, nieustannie należy uważać na swoje zdrowie i chronić się przed zarażeniem. W jaki sposób to robić? Oto środki, które zmniejszają prawdopodobieństwo zachorowania na COVID-19. 

Na całym świecie wciąż mówi się głośno o zasadzie DDM – dezynfekcja, dystans, maseczka. Jest to rzeczywiście jeden z najskuteczniejszych sposobów na to, by uchronić się przed koronawirusem. Połączenie tych trzech elementów jest największą częścią profilaktyki przeciwko chorobie COVID-19. Warto stosować się do wytycznych WHO, które opracowywane są przez najlepiej wykwalifikowanych światowych ekspertów, by chronić nasze zdrowie. 

Mycie oraz dezynfekcja rąk i powierzchni

Potwierdzoną skuteczność w unieszkodliwianiu koronawirusa mają mydło oraz minimum siedemdziesięcioprocentowy roztwór etanolu. Częste i regularne mycie rąk po kontakcie z innymi osobami lub brudnymi powierzchniami, na przykład w sklepie czy pojazdach komunikacji miejskiej, to absolutna podstawa dbania o swoje bezpieczeństwo. Dezynfekcja w przypadku higieny dłoni nie może całkowicie zastępować mycia przy pomocy ciepłej wody i mydła, jednak jest jej dobrym substytutem w momencie, kiedy nie ma możliwości pełnoprawnego umycia rąk. Z wiadomych względów telefonu, laptopa czy włącznika światła nie da się umyć wodą i mydłem, a co najmniej byłoby to nierozsądne. Stosowanie środków do dezynfekcji na bazie alkoholu do unieszkodliwiania koronawirusa na powierzchniach, z którymi mamy kontakt na co dzień, jest skutecznym sposobem ochrony przed chorobą. Jednak dla osób, które nie znoszą zapachu alkoholu lub mają bardzo wrażliwą skórę, nie jest to komfortowy sposób na dezynfekcję. Nie zawierający alkoholu środek do dezynfekcji na bazie jonów srebra można kupić na stronie https://rcmedical.pl/

Maseczki i odzież ochronna

Ważnym elementem ochrony przed COVID-19 jest noszenie maseczki ochronnej. Warto zaznaczyć, że musi to być prawidłowe noszenie maseczki – czyli zakrywanie ust i nosa. Nos również jest drogą przez którą dostają się oraz wydostają wirusy i drobnoustroje. Maseczka noszona wyłącznie na ustach nie chroni osób z naszego otoczenia ani nas samych. Żeby była to skuteczna ochrona przed chorobą, maseczki ochronne, półmaski muszą być założone prawidłowo i ściśle przylegać do twarzy. W przypadku osób mających bezpośredni kontakt z zakażonymi, na swoich ubraniach mogą one przynieść do domu wirusa i zarazić nim siebie lub kogoś z domowników. By zapewnić sobie bezpieczeństwo, niezbędna w takich sytuacjach jest jednorazowa odzież ochronna, którą po przerwaniu kontaktu z chorym można od razu zdjąć i wyrzucić do śmieci. 

Dbanie o swoją odporność

Zdrowy i silny organizm jest bardziej odporny na wszelkiego rodzaju choroby. Zwłaszcza w tych czasach suplementacja diety, dbanie o swoje zdrowie i odporność są niezwykle ważne. Dobra dieta, aktywność fizyczna, przyjmowanie w posiłkach takich produktów jak cebula, czosnek, kiszonki, zakwasy i cytrusy realnie wspomagają układ odpornościowy, przez co łatwiej jest uniknąć choroby lub zwalczyć ją na wczesnych stadiach. 

Zdjęcie główne: Anna Shvets/pexels.com

Kontynuuj czytanie

Popularne